صدر

دغدغه من در خلوت هایی که دارم

هر کس برای خودش خلوتی دارد مخصوصا اگر در جلوت حرف زدن و آشکارا سخن گفتن و از صمیم جان اظهار نظر کردن تاوان های سنگین داشته باشد که در آن حالت خلوت گزیدگی صد چندان می شود و آدم هایی که از سر اجبار ناگزیر به حضور در جمع هستند در جمع اما دلشان جای دیگر است ..

و اما دغدغه من در خلوت هایی که دارم یکی این است که پیش خودم فکر می کنم :

۱- اگر مرحوم دکتر شریعتی در این اوضاع و احوال حضور می داشت چه موضعی می گرفت ؟!! با مراجعه به نوشته های استاد مثل کتاب بازگشت به خویشتن و پدر مادر ما متهمیم و بسیاری دیگر از آثار ایشان  خیلی خوب می شود پاسخ این پرسش را گرفت .. مراجعه کنید می فهمید اگر دکتر شریعتی در احوال این روز ها حضور داشت چه موضعی می گرفت .

۲- یا از خودم می پرسم اگر معلم شهید استاد مطهری در قید حیات بودند در این زمانه ای که از در و دیوار آن دو رویی و ریا و نان به نرخ دیانت خوردن می بارد چه می کردند ؟! تردید ندارم مطهری با تفکری که داشت خود را موظف به حرکتی تازه در به راه آوردن کسانی می دانست که امروز متولی امور بسیاری در حوزه سیاست و دیانت هستند .

۳- اگر حضرت امام خمینی بودند چه می کردند ؟! فرض کنید امام بعد از ۲۰ سال یک باره از در وارد می شدند . با شرایط امروز در کشور چه برخوردی می کردند ؟ اگر جواب این ۳ سوال را با دقت و درایت و کار کارشناسی جستجو کنیم می فهمیم در کجای کار انقلاب و آرمان های آن قرار گرفته ایم .. می توانید این مطلب را هم به حساب دری وری های راقم این وبلاگ بگذارید . خود دانید !!